Φανή Βαγγελάτου – Λογοθεραπεύτρια | ΔΕΠΥ ή ΔΕ ΠΗρα τα μέτρα μου να οργανώσω το παιδί μου;

Η Φανή Βαγγελάτου σπούδασε Λογοθεραπεία στα Γιάννενα. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ειδική Αγωγή, με ειδίκευση στην ένταξη και την παιδιατρική αποκατάσταση της κίνησης. Έχει παρακολουθήσει πληθώρα σεμιναρίων με αντικείμενο την επικοινωνία, το παιχνίδι, την κίνηση, καθώς και την εκπαίδευση γονέων.

Εκπαιδεύει γονείς ώστε να εντάσσουν λειτουργικά την καθημερινότητα στη σχέση τους με τα παιδιά τους και να ενδυναμώνουν τις οικογένειες που αντιμετωπίζουν περισσότερες δυσκολίες. Κάθε παιδί με δυσλεξία είναι μοναδικό και έχει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Μια βιωματική προσέγγιση στη ΔΕΠΥ και στη σημασία της πρώιμης υποστήριξης, της οργάνωσης και του οικογενειακού περιβάλλοντος

Ο φίλος μου ο Βαγγέλης με ρώτησε σήμερα για τη ΔΕΠΥ. Ήθελε να μάθει περισσότερα για την πρώιμη διάγνωσή της, αλλά και για την πρώιμη βοήθεια που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας.

Έχω πει και άλλες φορές: «Ο φαινότυπος είναι διασπαστικός». Είναι, όμως, πάντα η εγγενής διαταραχή της διάσπασης αυτή που βλέπουμε πλέον τόσο συχνά στα παιδιά μας;

Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την αύξηση των νευροαναπτυξιακών διαταραχών τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, δεν μπορούμε να μην λάβουμε υπόψη μας και τους ρυθμούς, αλλά και τα ερεθίσματα με τα οποία μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.

Το ελλιπές λεξιλόγιο λόγω της αργκό και της περιορισμένης χρήσης των βιβλίων, η απλουστευμένη έκφραση, ο ελάχιστος χρόνος για αναδιήγηση, το «έλα, θα αργήσουμε», οι οθόνες, οι πολλές υποχρεώσεις πριν καλά καλά αφομοιώσουμε τι πρέπει να κάνουμε αλλά και γιατί πρέπει να το κάνουμε, είναι μερικοί μόνο από τους παράγοντες που μπορεί άθελά μας να οδηγούν τα παιδιά σε συμπεριφορές που μοιάζουν διασπαστικές ή υπερκινητικές.

Μπορεί να τα κάνουν να μοιάζουν ανοργάνωτα, βιαστικά ή διαρκώς «σε φόρα».

Τι είναι, όμως, η ΔΕΠΥ;

Η ΔΕΠΥ χαρακτηρίζεται από τρεις βασικές δυσκολίες:

• τη διάσπαση της προσοχής και τη δυσκολία συγκέντρωσης,
• την παρορμητικότητα,
• την υπερκινητικότητα, εφόσον αυτή υπάρχει.

Μπορούμε, δηλαδή, να δούμε παιδιά που δεν μπορούν να «βάλουν τον ποπό τους σε μια μεριά», παιδιά με φοβερή «φόρα», που δεν μπορούν να συγκρατηθούν ούτε στην κίνηση ούτε στην έκφρασή τους.

Υπάρχουν, όμως, και παιδιά που δεν παρουσιάζουν τόσο ευδιάκριτες δυσκολίες, αλλά έχουν αυτό το «χάσιμο» που πολλές φορές τα εμποδίζει να συμμετέχουν ουσιαστικά στη διαδικασία της μάθησης.

Ας γυρίσουμε λίγο πίσω…

Ας θυμηθούμε πόσο πολύ μας άρεσε όταν τα παιδιά μας άρχισαν να μπουσουλάνε και πώς εμείς τα βοηθούσαμε ολοένα και περισσότερο να σταθούν και να εξερευνήσουν τον κόσμο.

Τότε που, λόγω έλλειψης ισορροπίας, ο ρυθμός τους ήταν γρήγορος, αφού θα έπεφταν αν έμεναν για λίγο ακίνητα.

Να θυμηθούμε ακόμη την εποχή που ξεκίνησαν να μιλάνε και άρχισαν αυτό το επιτακτικό «μαμά» ή «μπαμπά». Εμείς σιωπούσαμε και το ίδιο απαιτούσαμε και από τους άλλους, ώστε το παιδί να μπορέσει να γίνει ο κυρίαρχος της κουβέντας.

Να αναπολήσουμε και την εποχή που το μικράκι μας δεν έτρωγε καλά ή έτρωγε πολύ επειδή του άρεσε το φαγητό. Κι επειδή ήθελε παράλληλα να παίξει, εμείς το κυνηγούσαμε από πίσω και, την ώρα που ασχολούνταν με ένα παιχνίδι ή ήταν πάνω στο πατίνι, το ταΐζαμε χωρίς να περιμένουμε να καθίσει.

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα παραδείγματα μέσα από τα οποία, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, μπορεί να συμβάλαμε στο να παραμείνει το μικρό μας ανοργάνωτο και διαρκώς «σε κατάσταση φόρας».

Χμμ… Αρχίζεις να σκέφτεσαι λίγο διαφορετικά τώρα;

Καλά κάνεις!

Όχι, αυτό δεν σημαίνει ότι έδωσες στο παιδί σου μια διαταραχή. Σκέψου, όμως, τι μπορεί να έκαναν όλοι αυτοί οι γρήγοροι ρυθμοί, αν το παιδάκι σου είχε ήδη μια προδιάθεση ή ήταν απλώς ένα «γρήγορο» παιδί.

Και, κυρίως, σκέψου τι μπορείς να κάνεις τώρα.

Τώρα που αντιλαμβάνεσαι πως είμαστε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το παιδί μας.

Αν βρίσκεσαι στη φάση της διάγνωσης ή της διερεύνησης

Αν, λοιπόν, είσαι στη φάση της διάγνωσης ή έστω της διερεύνησης, μη μείνεις στο «τις πταίει».

Δες πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η συμβολή σου, αν αλλάξεις κάποιες συνήθειες μαζί με το παιδί και, συνολικά, στην καθημερινότητα της οικογένειάς σας.

Μη χάσεις χρόνο με τύψεις. Κέρδισε χρόνο με οργάνωση

Πάρε οδηγίες από τους θεραπευτές και τους γιατρούς σας, ζήτησε κατευθύνσεις και μπες σε αυτό το ταξίδι μαζί με το παιδί σου.

Γίνε ο πιο σημαντικός συνοδοιπόρος του.

Γιατί η αλλαγή δεν αφορά μόνο το παιδί. Αφορά ολόκληρη την οικογένεια και τον τρόπο με τον οποίο όλοι μαζί μαθαίνετε να λειτουργείτε, να επικοινωνείτε και να προχωράτε.

Φανή Βαγγελάτου – Λογοθεραπεύτρια