Μουντιάλ: Βραζιλία πέντε αστέρων
Υπάρχουν εθνικές ομάδες που κατέκτησαν τρόπαια και υπάρχουν εκείνες που άλλαξαν την ιστορία του ποδοσφαίρου. Η Βραζιλία ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Με πέντε κατακτήσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου, περισσότερες από κάθε άλλη χώρα, η «Σελεσάο» δημιούργησε έναν μύθο. Από τον νεαρό Πελέ της δεκαετίας του ’50 μέχρι τον ασταμάτητο Ρονάλντο του 2002, κάθε τίτλος αποτέλεσε ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην ιστορία του ποδοσφαίρου.
1958 – Η γέννηση ενός θρύλου
Στα γήπεδα της Σουηδίας, η Βραζιλία κατέκτησε το πρώτο Μουντιάλ της ιστορίας της και ταυτόχρονα παρουσίασε στον κόσμο ένα παιδί-θαύμα. Ο 17χρονος Pelé έγινε το πρόσωπο της διοργάνωσης, οδηγώντας τη χώρα του στον τελικό απέναντι στη διοργανώτρια Σουηδία. Η νίκη με 5-2 ήταν η στιγμή που η Βραζιλία πέρασε στην κορυφή του κόσμου. Ο Πελέ σημείωσε δύο γκολ στον τελικό και καθιερώθηκε ως το νέο αστέρι του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
1962 – Η αυτοκρατορία αντέχει
Τέσσερα χρόνια αργότερα, στη Χιλή, η Βραζιλία απέδειξε ότι η επιτυχία του 1958 δεν ήταν συγκυριακή. Παρά τον τραυματισμό του Πελέ νωρίς στη διοργάνωση, η ομάδα βρήκε νέο ηγέτη στο πρόσωπο του Garrincha. Με εκπληκτικές εμφανίσεις στα νοκ άουτ παιχνίδια, ο «Μανέ» οδήγησε τη Σελεσάο στον τελικό, όπου επικράτησε της Τσεχοσλοβακίας με 3-1. Η Βραζιλία παρέμεινε παγκόσμια πρωταθλήτρια, επιβεβαιώνοντας ότι διέθετε μια ανεξάντλητη γενιά ταλέντων.
1970 – ο ορισμός της υπερομάδας
Για πολλούς, η Βραζιλία του 1970 παραμένει η καλύτερη ομάδα που εμφανίστηκε ποτέ σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Στο Μεξικό, με ηγέτη τον ώριμο πλέον Πελέ και συμπαίκτες όπως οι Jairzinho, Rivelino και Carlos Alberto, η «χρυσή» Σελεσάο συνδύασε θέαμα, αποτελεσματικότητα και ποδοσφαιρική ευφυΐα. Στον τελικό συνέτριψε την Ιταλία με 4-1, κατακτώντας το τρίτο της τρόπαιο. Η εικόνα του Πελέ να σηκώνει το Κύπελλο στον ουρανό της Πόλης του Μεξικού παραμένει μία από τις πιο εμβληματικές στιγμές στην ιστορία του αθλήματος.
1994 – Η επιστροφή στην κορυφή
Μετά από 24 χρόνια αναμονής, η Βραζιλία επέστρεψε στην κορυφή στα γήπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ομάδα του Romário και του Bebeto δεν είχε ίσως τη λάμψη των προκατόχων της, όμως διέθετε πειθαρχία, εμπειρία και χαρακτήρα. Ο τελικός απέναντι στην Ιταλία έμεινε στο 0-0 και κρίθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία των Μουντιάλ στη διαδικασία των πέναλτι. Η Βραζιλία επικράτησε με 3-2 και κατέκτησε το τέταρτο αστέρι της, αποδεικνύοντας ότι οι τίτλοι κερδίζονται όχι μόνο με φαντασία αλλά και με ψυχραιμία.
2002 – Η λύτρωση του Ρονάλντο
Το τελευταίο μέχρι σήμερα παγκόσμιο στέμμα της Βραζιλίας ήρθε στην Ασία, στο πρώτο Μουντιάλ που φιλοξενήθηκε από δύο χώρες, τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία. Πρωταγωνιστής ήταν ο ανεπανάληπτος Ronaldo. Τέσσερα χρόνια μετά τον εφιάλτη του τελικού του 1998, ο «Φαινόμενο» επέστρεψε θριαμβευτικά, σημειώνοντας οκτώ γκολ στη διοργάνωση. Στον τελικό απέναντι στη Γερμανία πέτυχε και τα δύο τέρματα της νίκης με 2-0, χαρίζοντας στη Βραζιλία το πέμπτο Μουντιάλ της ιστορίας της και γράφοντας το δικό του έπος αποκατάστασης και δικαίωσης.
Οι πέντε κατακτήσεις της Βραζιλίας είναι πέντε διαφορετικές εκδοχές της ίδιας ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας, δημιουργία, φαντασία, τεχνική και αγάπη για το παιχνίδι. Από τον Πελέ και τον Γκαρίντσα μέχρι τον Ρομάριο και τον Ρονάλντο, η Σελεσάο χάρισε στον κόσμο εικόνες που πέρασαν στην αιωνιότητα. Και όσο το πέμπτο αστέρι παραμένει το τελευταίο, η προσμονή για το έκτο συνεχίζει να τροφοδοτεί το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό όνειρο ενός ολόκληρου έθνους.
